Na początku było włókno. Następnie była nić z której wytarza się tkaninę lub dzianinę. Tkaniny natomiast, w zależności od pochodzenia, dzielimy na naturalne i chemiczne.


Tkaniny naturalne

Jak sama nazwa mówi tkaniny naturalne pochodzą z naturalnych źródeł. Zaliczamy do nich włókna organiczne i nieorganiczne, które występują w przyrodzie i są w stanie gotowym do przerobu. Do produkcji tkanin wykorzystuje się włókna roślinne (nasienne, łodygowe, liściaste oraz owocowe) oraz owłosienie ssaków (wełna, włos, sierść i włosie), jedwabie (jedwab morwowy, jedwab dębowy).

Cechy tkanin naturalnych są przeważnie przyjazne człowiekowi właśnie ze względu na ich pochodzenie.

Do najpopularniejszych materiałów naturalnych należy:

  • bawełna, kapok (włókna nasienne);
  • len, konopie, ramia, kenaf (podobny do juty), pokrzywa, juta (włókna łodygowe);
  • sizal, manila (włókna liściaste);
  • wełna owcza, kozia, wielbłądzia (owłosienie ssaków);
  • włos króliczy, zajęczy (owłosienie ssaków)
  • sierść bydlęca (owłosienie ssaków);
  • włosie końskie (owłosienie ssaków).

Materiały naturalne są bardzo różnorodne. Charakteryzują się

  • higroskopijnością (wchłaniają wodę, pot, tkanina „oddycha”);
  • niektóre mają działanie antybakteryjne;
  • dobrze przewodzą ciepło;
  • wolno schną;
  • niską elastycznością;
  • są podatne na mole (dotyczy tkanin pochodzenia zwierzęcego).

Właściwości bawełny znacząco różnią się od właściwości wełny. Poszczególne właściwości należy dokładniej sprawdzać dla konkretnego rodzaju materiału.

Tkaniny naturalne, sztuczne i syntetyczne.


Tkaniny chemiczne

Jak sama nazwa mówi nie są pochodzenia naturalnego. Są to wyroby uzyskane w procesie przemian chemicznych. Tkaniny pochodzenia chemicznego produkowane są z włókien chemicznych. Te z kolei dzielimy na: syntetyczne i sztuczne. Włókna sztuczne i syntetyczne produkowane są w trzech postaciach: jako włókna ciągłe (filamentowe), odcinkowe (krótkie) oraz jako żyłka. Z reguły im włókno cieńsze i dłuższe, tym wyższa jego jakość. Do tkanin chemicznych najczęściej używanych z włókiennictwie odzieżowym zalicza się:

Poniżej krótka i konkretna charakterystyka włókien.

Tkaniny naturalne, sztuczne i syntetyczne.

Włókna sztuczne

Włókna sztuczne produkowane są z polimerów naturalnych, tzn. występujących w przyrodzie: celulozy, białka. Tkaniny pochodzenia sztucznego dzieli się na: białkowe (kazeinowe, sojowe), celulozowe i pochodne (wiskozowe, octanowe) oraz kauczuki naturalne (włókna gumowe).

Do najbardziej rozpowszechnionych tkanin sztucznych należą:

  • wiskoza (sukienki, koszule);
  • lyocell (koszulki, spódnice);
  • modal (domieszki do koszulek, sukienek);
  • acetat (podszewki do marynarek, spódnic, sukienek, płaszczy).

Włókna sztuczne charakteryzują się:

  • małą wytrzymałością na rozciąganie;
  • włókna z łatwością się wyciągają w czasie użytkowania (bardzo mała sprężystość i znaczne wydłużenie włókien);
  • wysoką higroskopijnością – wchłaniają wodę, pot, pozwala tkaninie „oddychać”.

Dodatkowo materiały sztuczne wykorzystywane są do produkcji: tkanin (płaszcze, podszewki, sukienki, bielizna, dekoracje), dzianin (wyroby bieliźniane), krawatów, pasmanterii (głównie koronki oraz nici do haftu, cerowania).

Tkaniny naturalne, sztuczne i syntetyczne.


Włókna syntetyczne

Włókna syntetyczne wytwarzane są z polimerów otrzymanych w wyniku syntezy chemicznej.

Do najbardziej rozpowszechnionych tkanin sztucznych w odzieżownictwie należą:

  • poliester (sukienki, koszule, spódnice, polar do ocieplenia czapek, rękawiczek);
  • poliamid (bielizna, rajstopy);
  • poliester PET (wykonane z butelek plastikowych);
  • elastan (lycra).

Włókna syntetyczne charakteryzują się:

  • termoplastycznością – w odpowiednich temperaturach włókna są podatne na formowanie, co umożliwia uzyskanie sztywnych tkanin trzymających formę, są sztywne, nie gniotą się;
  • zdolnością do elektryzowania podczas tarcia – tkaniny z tych włókien w kontakcie ze skórą „lepią się do ciała”, a także szybko się brudzą, ponieważ przyciągają drobinki kurzu czy brudu;
  • małą higroskopijnością – nie przepuszczają wody, oraz potu zatem, nie zapewniają komfortu noszenia, w ubraniach z tego rodzaju tkanin pocimy się ponieważ „nie oddychają”;
  • nie są atakowane przez mole, grzyby i bakterie;
  • mają tendencję do mechacenia ( na zewnątrz wydostają się włókienka tworząc pączki w postaci ubitych kulek – pilling);
  • szybko schną – ponieważ nie pochłaniają wody;
  • nie uczulają – nie powodują alergii chociaż ze względu na elektryzowanie się z łatwością przyciągają drobinki kurzu  i brudu’
  • są łatwopalne – materiały takie jak poliester czy poliamid zapalają się w przeciągu kilku sekund, co gorsza zamiast normalnie się palić – topią się, co jest strasznie niebezpieczne. Więcej o palności tkanin: palność tkanin odzieżowych.

Materiały sztuczne wykorzystywane są do produkcji: tkanin (płaszcze, podszewki, sukienki, bielizna, dekoracje), dzianiny (wyroby bieliźniane), krawatów, pasmanterii (głównie koronki oraz nici do haftu, cerowania).

Tkaniny naturalne, sztuczne i syntetyczne.


 

Komentarze

2 Replies to “Tkaniny naturalne, sztuczne i syntetyczne – które są te „dobre” a które „złe””

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *